Archiwa tagu: wiatroizolacja

Folia dachowa

Folia dachowa (ang. roofing foil) – stosowane na dachach folia, ma  za zadanie izolować dach przed wilgocią z wnętrza domu i wodą z opadów atmosferycznych. Między pokryciem dachu a termoizolacją umieszcza się folie dachowe wstępnego krycia. Jest to materiał paroprzepuszczalny. Folie dzielimy na niskoparoprzepuszczalne (100g pary wodnej na 1 m2 w ciągu doby) i wysokoparoprzepuszczalne (od 700-5000 g pary wodnej na 1 m2 na dobę). Od strony wewnętrznej termoizolację osłania paroizolacja, która ma za zadanie zatrzymywanie wilgoci przedostającej się z wnętrza domu. Niezwykle ważne jest, aby paroizolacja była bardzo szczelna, przepuszczalność wynosi 0,5 g na m2 na dobę. Wilgoć będzie przenikać nie tylko przez folie, ale przede wszystkim przez wszelkie jej nieszczelności. Dlatego niezwykle ważne jest, aby uszczelnić wszystkie możliwe szczeliny np. miejsca zakładów, styku folii ze ścianami, oknami czy instalacjami przechodzącymi przez dach i skrupulatnie uszczelnić powstałe przy montażu dziury, do tego celu służą różnego typu taśmy jedno i dwustronne, taśmy rozprężne, uszczelniające i kleje. Paroizolacje są jedno- lub wielowarstwowe.

Metoda lekka sucha

Metoda lekka sucha (ang. light-dry method) – jedna z prostszych metod ocieplenia lub docieplenia budynku. Polega na przymocowaniu izolacji termicznej na ścianie, między elementami rusztu konstrukcyjnego oraz zamocowaniu do tego rusztu elewacji. Z tego względu, że ocieplenie mocuje się do ściany wyłącznie mechanicznie za pomocą kołków, śrub czy zszywek, nie używa się tutaj klejów czy zapraw. Metodą lekką suchą można ocieplać dowolną ścianę: z kamienia, cegły, drewna, betonu. Nadaje się zarówno do nowobudowanych domów, jak i do domów starych. Bardzo łatwo dokonywać ewentualnych napraw elewacji wykonanej tą metodą. Prace rozpoczyna się od usunięcia ze ścian elementów utrudniających kładzenie ocieplenia, usunięcia odpadających tynków i wyrównania powierzchni. Następnie wykonuje się ruszt, którego zadaniem jest przytrzymywanie ocieplenia (listwy drewniane lub PCV). Dodatkowo mocuje się termoizolację za pomocą specjalnych łączników lub kołków rozporowych z kołkiem przytrzymującym. Wykonuje się ją na ogół z wełny mineralnej (grubości 8, 10 lub 12 cm), szklanej lub styropianu. Płyty muszą być układane szczelnie, bez szpar między płytami (szczególnie w miejscach, gdzie są belki rusztu). Bezpośrednio na wełnie mocuje się warstwę specjalnej folii zabezpieczającej. Jest to wiatroizolacja, która jest paroprzepuszczalna, przepuszcza wilgoć z wnętrza, ale nie pozwala przenikać wilgoci z zewnątrz do termoizolacji. Stanowi ona barierę dla wiatru i deszczu, nie pozwalając wodzie przeniknąć do izolacji nawet, gdy ta przedostanie się pod elewację.