Archiwa tagu: Metoda lekka sucha

Docieplanie

Docieplanie (ang. thermal insulation) – izolowanie cieplne budynków, mające na celu ich ocieplenie i zmniejszenie strat ciepła. Do izolowania budynków wykorzystuje się materiały pochodzenia mineralnego (wełna mineralna), syntetycznego (styropian) czy organicznego (płyty paździerzowe, ekofiber). Najpopularniejsze metody ocieplania to metoda lekka mokra i metoda lekka sucha. Pierwsza polega na przyklejeniu do ściany warstwy izolacyjnej (wełna, styropian) i wykończeniu tynkiem mineralnym lub akrylowym, druga polega na przymocowaniu do ścian wełny mineralnej i obłożeniu okładziną izolacyjną. Trwałość elewacji zależy w dużym stopniu od staranności wykonania, a nie od doboru materiałów czy technologii.

Metoda lekka sucha

Metoda lekka sucha (ang. light-dry method) – jedna z prostszych metod ocieplenia lub docieplenia budynku. Polega na przymocowaniu izolacji termicznej na ścianie, między elementami rusztu konstrukcyjnego oraz zamocowaniu do tego rusztu elewacji. Z tego względu, że ocieplenie mocuje się do ściany wyłącznie mechanicznie za pomocą kołków, śrub czy zszywek, nie używa się tutaj klejów czy zapraw. Metodą lekką suchą można ocieplać dowolną ścianę: z kamienia, cegły, drewna, betonu. Nadaje się zarówno do nowobudowanych domów, jak i do domów starych. Bardzo łatwo dokonywać ewentualnych napraw elewacji wykonanej tą metodą. Prace rozpoczyna się od usunięcia ze ścian elementów utrudniających kładzenie ocieplenia, usunięcia odpadających tynków i wyrównania powierzchni. Następnie wykonuje się ruszt, którego zadaniem jest przytrzymywanie ocieplenia (listwy drewniane lub PCV). Dodatkowo mocuje się termoizolację za pomocą specjalnych łączników lub kołków rozporowych z kołkiem przytrzymującym. Wykonuje się ją na ogół z wełny mineralnej (grubości 8, 10 lub 12 cm), szklanej lub styropianu. Płyty muszą być układane szczelnie, bez szpar między płytami (szczególnie w miejscach, gdzie są belki rusztu). Bezpośrednio na wełnie mocuje się warstwę specjalnej folii zabezpieczającej. Jest to wiatroizolacja, która jest paroprzepuszczalna, przepuszcza wilgoć z wnętrza, ale nie pozwala przenikać wilgoci z zewnątrz do termoizolacji. Stanowi ona barierę dla wiatru i deszczu, nie pozwalając wodzie przeniknąć do izolacji nawet, gdy ta przedostanie się pod elewację.