Archiwa tagu: M

Metoda lekka sucha

Metoda lekka sucha (ang. light-dry method) – jedna z prostszych metod ocieplenia lub docieplenia budynku. Polega na przymocowaniu izolacji termicznej na ścianie, między elementami rusztu konstrukcyjnego oraz zamocowaniu do tego rusztu elewacji. Z tego względu, że ocieplenie mocuje się do ściany wyłącznie mechanicznie za pomocą kołków, śrub czy zszywek, nie używa się tutaj klejów czy zapraw. Metodą lekką suchą można ocieplać dowolną ścianę: z kamienia, cegły, drewna, betonu. Nadaje się zarówno do nowobudowanych domów, jak i do domów starych. Bardzo łatwo dokonywać ewentualnych napraw elewacji wykonanej tą metodą. Prace rozpoczyna się od usunięcia ze ścian elementów utrudniających kładzenie ocieplenia, usunięcia odpadających tynków i wyrównania powierzchni. Następnie wykonuje się ruszt, którego zadaniem jest przytrzymywanie ocieplenia (listwy drewniane lub PCV). Dodatkowo mocuje się termoizolację za pomocą specjalnych łączników lub kołków rozporowych z kołkiem przytrzymującym. Wykonuje się ją na ogół z wełny mineralnej (grubości 8, 10 lub 12 cm), szklanej lub styropianu. Płyty muszą być układane szczelnie, bez szpar między płytami (szczególnie w miejscach, gdzie są belki rusztu). Bezpośrednio na wełnie mocuje się warstwę specjalnej folii zabezpieczającej. Jest to wiatroizolacja, która jest paroprzepuszczalna, przepuszcza wilgoć z wnętrza, ale nie pozwala przenikać wilgoci z zewnątrz do termoizolacji. Stanowi ona barierę dla wiatru i deszczu, nie pozwalając wodzie przeniknąć do izolacji nawet, gdy ta przedostanie się pod elewację.

Metoda lekka mokra

Metoda lekka mokra (ang. light-wet method) – metoda służąca dociepleniu i izolacji termicznej ścian budynków. Polega na przymocowaniu do ściany warstwy ocieplenia (styropian, wełna mineralna), położeniu siatki zbrojeniowej oraz otynkowaniu całości budynku. Metodę tą można stosować zarówno do nowo wybudowanych domów, jak i do starych budynków. Nadaje się do ścian z cegły, pustaków, betonu. Zachowując odpowiednie zasady, można ją również stosować na stare tynki. Jest to również metoda bardzo prosta w zastosowaniu. Podstawowe etapy prac to: przygotowanie podłoża, mocowanie płyt izolacyjnych, układanie siatki zbrojeniowej, nałożenie wyprawy tynkarskiej. Obecnie współczynnik przenikania ciepła dla ścian zewnętrznych warstwowych może wynosić maksymalnie 0,3 W/m2K. Od początku 2009 roku budynki muszą posiadać certyfikat energetyczny, określający ich zapotrzebowanie energetyczne.